Διαβάσαμε: Το παιχνίδι του Ντε Νίρο του Rawi Hage

diavasame2

Τι είναι: Είναι η ιστορία 2 αδελφικών φίλων, του Μπασάμ και του Ζορζ, που προσπαθούν να επιβιώσουν στον εμφύλιο στη Βηρυτό της δεκαετίας του ’80, ανάμεσα στον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου. Κι όταν ο ένας από τους 2 καταταγεί στη χριστιανική εθνοφρουρά της Ανατολικής Βηρυτού και θα βρεθεί πολεμώντας στο Ισραήλ, ο άλλος ονειρεύεται τη Ρώμη, την ελευθερία, μια νέα ζωή μακριά από τη φρίκη του πολέμου και των βομβαρδισμών.

Ο συγγραφέας: Το παιχνίδι του Ντε Νίρο [2006] ήταν το πρώτο βιβλίο του γεννημένου στη Βηρυτό, Καναδού συγγραφέα και φωτογράφου Rawi Hage. Το βιβλίο κέρδισε αρκετά βραβεία, με κυριότερο το International IMPAC Dublin Literary Award και ο Hage εξέδωσε άλλους 2 τίτλους, το Cockroach [2008] και το Carnival [2012].

Πόσο μου άρεσε: Έτσι κι έτσι. Το βιβλίο έχει αρκετά δυνατά αλλά και αρκετά απωθητικά στοιχεία. Στα πρώτα ανήκει σίγουρα η σχέση των 2 φίλων. Ο Hage έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο να περιγράψει τη μεταξύ τους δυναμική και να δείξει το πως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις υποφέρουν μέσα στον παραλογισμό του πολέμου. Οι χαρακτήρες που πλάθει ο συγγραφέας είναι καλοδουλεμένοι και προσγειωμένοι, με τις πράξεις τους μοιάζουν όντως πραγματικοί, με μια μεγάλη εξαίρεση όμως: δε μιλάνε έτσι.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τόσο πομπώδες ύφος στο πως μιλάνε μεταξύ τους όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου και στον τρόπο με τον οποίο μας σερβίρει τις προσωπικές τους σκέψεις, που πολλές φορές βρέθηκα στον πειρασμό να φωνάξω στο βιβλίο ΜΙΛΑ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Ο τρόπος έκφρασης, ειδικά του πρωταγωνιστή Μπασάμ, μοιάζει τόσο επιτηδευμένος, αστείος και ψεύτικος που ουσιαστικά τινάζει ολόκληρο το βιβλίο στον αέρα.

Παρόλα αυτά, το βιβλίο έχει τις στιγμές του, καταφέρνει στην πορεία του να παράξει αγωνία για τους αναγνώστες του, σε κάνει να ενδιαφερθείς ειλικρινά για τους χαρακτήρες του [και τους ανθρώπινους αλλά και τη Βηρυτό που ανυψώνεται σε ξεχωριστή οντότητα μέσα στο μυθιστόρημα] και σίγουρα δεν είναι χαμένος χρόνος για οποιονδήποτε μπορέσει να ξεπεράσει τον πομπώδη τρόπο με τον οποίο είναι γραμμένο.

Ένα απόσπασμα:

Ανέβηκα στη μοτοσικλέτα του Ζορζ και έκατσα πίσω του. Διασχίζαμε τους κεντρικούς δρόμους όπου έπεφταν οι βόμβες, όπου διπλωμάτες από τη Σαουδική Αραβία ψώνιζαν κάποτε Γαλλίδες πόρνες, όπου οι αρχαίοι Έλληνες χόρευαν, οι Ρωμαίοι κατακτούσαν, οι Πέρσες ακόνιζαν τα σπαθιά τους, οι Μαμελούκοι έκλεβαν το φαγητό των χωρικών, οι σταυροφόροι έτρωγαν ανθρώπινη σάρκα και οι Τούρκοι είχαν υποδουλώσει τη γιαγιά μου. Ο πόλεμος είναι για τους αλήτες. Οι μοτοσικλέτες είναι επίσης για τους αλήτες, και για τους πιτσιρικάδες με μακριά μαλλιά, σαν εμάς, με πιστόλια κάτω από τα πουκάμισα, με κλεμμένη βενζίνη στο ντεπόζιτο, χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Διασχίσαμε μια βροχή από σφαίρες χωρίς να δίνουμε σημασία. Δεν είχαμε προορισμό, ήμασταν ζητιάνοι και κλέφτες, καυλωμένοι Άραβες με σγουρά μαλλιά και ανοιχτά πουκάμισα και πακέτα Μάλμπορο χωμένα στα μανίκια μας, απόκληροι, ακραίοι μηδενιστές με όπλα, βρόμικη ανάσα και μακριά, αμερικάνικα τζιν.

Το αγοράζετε: Από το The Book Depository με δωρεάν μεταφορικά ή στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Πάπυρος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s