Διαβάσαμε: Η κάθοδος των εννιά του Θανάση Βαλτινού

Η κάθοδος των εννιά
Τι είναι: Η νουβέλα του Βαλτινού αφηγείται την πορεία 9 ανταρτών την άνοιξη του ’49, από τα ορεινά της Πελοποννήσου προς τις δυτικές ακτές της, αμέσως μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Οι ομάδα των εννιά προσπαθεί να ξεφύγει από το στρατό και να αντιμετωπίσει τις κακουχίες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν τις ζωές τους.

Ο συγγραφέας: Ο Θανάσης Βαλτινός θεωρείται από τους σημαντικότερους έλληνες συγγραφείς του καιρού μας και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στο συγκεκριμένο βιβλίο. Η κάθοδος των εννιά εκδόθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Εποχές το 1963, ενώ είχε γραφτεί 4 χρόνια νωρίτερα. Κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά στη Γερμανία, ενώ χρειάστηκαν 15 χρόνια για να εκδοθεί σε βιβλίο στην Ελλάδα, το 1978. Έχει εκδόσει 15 βιβλία στα ελληνικά, ενώ αρκετά από αυτά έχουν μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες.

Πόσο μου άρεσε: Πολύ. Η Κάθοδος των Εννιά είναι κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, αποκαλύπτει τη φρίκη του πολέμου και αποτελεί μια ιδιαίτερα ευκρινής εικόνα στην ανθρώπινη κατάσταση. Η ήττα, η βία και το τέλος βρίσκουν μοναδικά το [άσχημο] πρόσωπό τους σε αυτή τη νουβέλα του Βαλτινού.

Η λιτή γλώσσα του συγγραφέα, με κοφτές, μικρές προτάσεις και γεμάτη ιδιωματισμούς που δίνουν στο βιβλίο την απόσταση που χρειαζόμαστε σήμερα για να το ανακαλύψουμε όχι μόνο σαν λογοτεχνία αλλά και σαν πραγματικότητα μιας διαφορετικής εποχής, και η, σε πρώτο πρόσωπο, αφήγηση δίνουν στο βιβλίο την υφή μιας ιστορίας που πολλοί θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν σαν αληθινή, σαν κομμάτι ζωής ενός πραγματικού 18χρονου αντάρτη του Εμφυλίου.

Η πορεία, η δίψα, η μακρινή θάλασσα, το κυνηγητό αποτελούν μερικά από τα θέματα στα οποία γυρνάει συνέχεια ο συγγραφέας στην Κάθοδο και το βιβλίο γίνεται σκληρό, δύσκολο και μιλά για την αποξένωση, το μαρτύριο και την απελπισία με τρόπο που ελάχιστοι συγγραφείς έχουν επιτύχει. Η Κάθοδος των Εννιά είναι ένας λογοτεχνικός θησαυρός για την Ελλάδα.

Ένα απόσπασμα:

Στο ξεροκάμπι μείναμε δυο μέρες. Καιγόταν ολόκληρο. Τα σπαρτά ντάλα στον καιρό του θέρου πολλαπλασίαζαν τη βαναυσότητα του ήλιου. Τρώγαμε στάχυα τριμμένα στη χούφτα, αλλά μας έλειπε το νερό. Την πρώτη μέρα την περάσαμε κρυμμένοι, προσπαθώντας να εντοπίσουμε κανένα μέρος που θα βρίσκαμε να πιούμε. Οι χωριάτες είχαν αρχίσει να βάνουν δρεπάνι από τις άκρες. Τους βλέπαμε, οι γυναίκες διπλωμένες στα δύο, μπαμπουλωμένες με χρωματιστά τσεμπέρια, στα πόδια κάλτσες και τα χέρια προφυλαγμένα με μακριά μανίκια, τίποτα γυμνό έξω απ’ το σπάθισμα της ματιάς στον ήλιο. Κι ο αέρας ήταν κορεσμένος από έξαψη και επιφωνήματα. Την πιάναμε τη λαχτάρα τους. Μεις τα ‘χαμε αφήσει εδώ και τρία χρόνια αυτά τα έργα. Αλλά ήμαστουν από την ίδια πάστα. Η προσδοκία της σοδειάς, ο γυμνός σπαρταριστός καρπός στο χώμα του αλωνιού. Ω, ναι. Η δίψα μας. Δεν αντέχαμε άλλο.

Το αγοράζετε: Στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Εστία [ή σε κανένα bazaar από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, στην παλιότερη έκδοση του βιβλίου που βλέπετε στη φωτογραφία]

Advertisements

2 thoughts on “Διαβάσαμε: Η κάθοδος των εννιά του Θανάση Βαλτινού

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s