Το εμψυχωτικό γράμμα του Κερτ Βόνεγκατ

Το εμψυχωτικό γράμμα του Κερτ Βόνεγκατ
Το 2006, οι μαθητές στην τάξη της κυρίας Lockwood στο Xavier High School της Νέας Υόρκης είχαν μια νέα εργασία: να γράψουν γράμματα στους αγαπημένους τους συγγραφείς. Τα γράμματα γράφτηκαν από τους μαθητές και στάλθηκαν το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς.

Δεν ξέρουμε ποιοι ήταν όλοι οι συγγραφείς στους οποίους στάλθηκαν γράμματα αλλά ξέρουμε το εξής: μόνο ένας από τους συγγραφείς απάντησε στους μαθητές του σχολείου. Ο ουμανιστής συγγραφέας Κερτ Βόνεγκατ, στα 84 χρόνια του τότε, διάβασε το γράμμα, το οποίο ζητούσε να κάνει μια επίσκεψη στο Xavier και απάντησε, αρνούμενος ευγενικά την επίσκεψη στο σχολείο. Παρόλα αυτά, προσέφερε μέσω του γράμματός του μερικές συμβουλές για το πως να βιώνουν τη ζωή και να καλλιεργήσουν τις ψυχές τους. «Προσποιηθείτε πως είστε ο Κόμης Δράκουλας», τους λέει σε κάποιο σημείο ο συγγραφέας. Ένα όμορφο, εμψυχωτικό γράμμα του Κερτ Βόνεγκατ, που σίγουρα θα μείνει για χρόνια στο μυαλό των μικρών μαθητών.

[Θυμηθείτε πως αυτό το μήνα στο So Much Reading Club διαβάζουμε ένα βιβλίο του Kurt Vonnegut, το Σφαγείο αριθμός πέντε. Ρίξτε μια ματιά.]

November 5, 2006

Dear Xavier High School, and Ms. Lockwood, and Messrs Perin, McFeely, Batten, Maurer and Congiusta:

I thank you for your friendly letters. You sure know how to cheer up a really old geezer (84) in his sunset years. I don’t make public appearances any more because I now resemble nothing so much as an iguana.

What I had to say to you, moreover, would not take long, to wit: Practice any art, music, singing, dancing, acting, drawing, painting, sculpting, poetry, fiction, essays, reportage, no matter how well or badly, not to get money and fame, but to experience becoming, to find out what’s inside you, to make your soul grow.

Seriously! I mean starting right now, do art and do it for the rest of your lives. Draw a funny or nice picture of Ms. Lockwood, and give it to her. Dance home after school, and sing in the shower and on and on. Make a face in your mashed potatoes. Pretend you’re Count Dracula.

Here’s an assignment for tonight, and I hope Ms. Lockwood will flunk you if you don’t do it: Write a six line poem, about anything, but rhymed. No fair tennis without a net. Make it as good as you possibly can. But don’t tell anybody what you’re doing. Don’t show it or recite it to anybody, not even your girlfriend or parents or whatever, or Ms. Lockwood. OK?

Tear it up into teeny-weeny pieces, and discard them into widely separated trash receptacles. You will find that you have already been gloriously rewarded for your poem. You have experienced becoming, learned a lot more about what’s inside you, and you have made your soul grow.

God bless you all!

Kurt Vonnegut

Το εμψυχωτικό γράμμα του Κερτ Βόνεγκατ

πηγή Dangerous Minds

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s